Berkenmultiplex is het sterkere paneel en de opening komt tot uiting bij de overspanningen die mensen daadwerkelijk bouwen. Een vol berkenplaat verlijmd met WBP-lijm bereikt doorgaans een buigsterkte van 60–90 MPa wanneer de belasting parallel loopt aan de oppervlaktenerf, terwijl een standaard MDF-plaat met een dichtheid van 730–780 kg/m³ tussen 30 en 45 MPa terechtkomt. Door de stijfheid wordt het verschil nog groter: 7.000–10.000 MPa voor berkenmultiplex in de lengterichting, tegen 2.800–4.000 MPa voor MDF.
Aan die cijfers zijn twee voorwaarden verbonden. Het voordeel van multiplex is directioneel, dus draai de plaat en laat de belasting over de oppervlaktenerf lopen, en de waarden vallen terug in het MDF-territorium. Ook in absolute zin is MDF geen zwakke plaat. Het is een zwakke plaat bij gebruik in dunne delen die belasting moeten dragen. Voeg dikte toe, houd het droog en het doet perfect respectabel werk.
De praktische afweging is dikte. Een 18 mm berkenmultiplexpaneel en een 25 mm MDF-paneel komen qua stijfheid ongeveer even hoog uit, maar ze zijn niet gelijk qua gewicht, randgedrag of wat er gebeurt nadat een leiding erboven lekt. De meeste aankoopfouten bij deze vraag beginnen wanneer een koper twee panelen van dezelfde dikte vergelijkt en ervan uitgaat dat de vergelijking daar eindigt.
'Sterker' is niet één eigenschap, en een leverancier die één cijfer noemt, haalt meestal het cijfer aan dat het bord dat voor hem ligt, flatteert. In een panelspecificatie bepalen zes meetbare waarden de argumentatie. Vraag welke kwestie wordt besproken voordat u een claim accepteert.
| Eigendom | MDF (730–780 kg/m³) | Berkenmultiplex (vol berken, WBP) | Sterker paneel |
|---|---|---|---|
| Dichtheid | 730–780 kg/m³ | 640–700 kg/m³ | MDF is dichter |
| Buigsterkte, langs de oppervlaktenerf | 30–45 MPa | 60–90 MPa | Berken multiplex |
| Buigsterkte, over de oppervlaktenerf heen | 30–45 MPa | 30–45 MPa | Ongeveer gelijk |
| Elasticiteitsmodulus, langs de oppervlaktenerf | 2.800–4.000 MPa | 7.000–10.000 MPa | Berken multiplex |
| Elasticiteitsmodulus, over de oppervlaktenerf heen | 2.800–4.000 MPa | 3.000–5.000 MPa | Berken multiplex, slightly |
| Interne band | 0,6–0,9 MPa | 1,0–1,5 MPa | Berken multiplex |
| Schroef terugtrekking, face | 1.000–1.400 N | 1.500–2.200 N | Berken multiplex |
| Schroef terugtrekking, edge | 600–900 N | 900–1.400 N | Berken multiplex |
| Dikte zwelling after 24 h immersion | 12–25% | 2–6% | Berken multiplex |
| Slagvastheid | Laag tot matig | Hoog | Berken multiplex |
| Oppervlaktehardheid onder puntbelasting | Hoog | Matig | MDF |
Lees die tabel rij voor rij in plaats van als een scorekaart. MDF is het dichtere materiaal en nog steeds het zwakkere materiaal, wat je al vertelt dat dichtheid alleen geen sterkteclaim is. De enige rijen waar de twee materialen elkaar echt ontmoeten, zijn de buigsterkte over de oppervlaktenerf van het multiplex en de oppervlaktehardheid onder een puntbelasting.
Berkenmultiplex is opgebouwd uit een oneven aantal fineren, meestal 5, 7, 9 of 13, afhankelijk van de dikte. Elk fineer wordt van een berkenblok gepeld, gedroogd, met lijm bedekt en gestapeld, waarbij de nerven van elk aangrenzend vel 90 graden worden gedraaid. Het geheel wordt onder hitte en druk geperst totdat de lijmlijnen uitharden. Doorlopende houtvezels lopen over de volledige lengte van elke laag, dus het breken van het paneel betekent dat de vezels breken.
MDF volgt de tegenovergestelde route. Houtblokken en resten worden tot losse vezels verkleind, vermengd met hars, was en vocht, tot een mat gevormd en tot een plank geperst. Er bestaat geen continu vezelpad in welke richting dan ook. De kracht komt voort uit hoe strak de mat is samengedrukt en uit de harsbruggen tussen de vezels. De oppervlaktelagen zijn dichter dan de kern, omdat de pers ze tegen de platen samendrukt.
Dat structurele verschil verklaart het directionele gedrag. Een berkenmultiplexpaneel dat langs de oppervlaktenerf wordt belast, is ongeveer twee tot tweeënhalf keer stijver dan hetzelfde paneel dat eroverheen wordt geladen. Een MDF-plaat gedraagt zich in beide richtingen vrijwel identiek, omdat de vezelmat geen voorkeursoriëntatie heeft.
Een MDF-plaat van 18 mm weegt doorgaans meer dan een berkenmultiplexplaat van 18 mm, namelijk ongeveer 13,5 kg/m² tegen 12,2 kg/m². Toch is het multiplex met een ruime marge sterker bij het buigen. De massa in MDF weerspiegelt hoe strak de vezelmat is samengedrukt, niet hoe efficiënt het laadpad is georganiseerd. Twee planken kunnen hetzelfde wegen en totaal verschillende belastingen dragen. Daarom is een gewichtscijfer een slechte indicatie voor een structurele claim.
De meeste paneelfouten ter plaatse zijn geen breuken. Een plank zakt door, een bekistingspaneel buigt, een aanrechtblad stuitert onder een hand. Doorbuiging hangt af van de stijfheid vermenigvuldigd met het tweede oppervlaktemoment, en die tweede term groeit met de kubus van dikte. Door van 18 mm naar 25 mm te gaan, wordt de buigweerstand met ongeveer 2,7 vermenigvuldigd. Daarom is het toevoegen van millimeters vaak goedkoper dan het vervangen van materiaal.
Met typische waarden van 8.500 MPa voor berkenmultiplex in de lengterichting en 3.200 MPa voor MDF is een multiplexpaneel van 18 mm ruwweg 2,7 maal stijver dan een MDF-paneel van 18 mm dat op dezelfde manier wordt belast. Om pariteit te bereiken, moet de MDF ongeveer 25 mm dik zijn. In de onderstaande tabel wordt een relatieve index gebruikt, waarbij 18 mm berkenmultiplex langs de oppervlaktenerf is geladen, ingesteld op 100.
Passende stijfheid is niet hetzelfde als bijpassende sterkte. Het dikkere MDF-paneel breekt nog steeds bij een lagere spanning, houdt de schroeven nog steeds slecht vast aan de rand en zwelt nog steeds op als het nat wordt. Hij draagt ook nog eens de helft zoveel gewicht, wat van belang is op een aan de muur bevestigde kast of een verhoogd terras.
| Paneel en dikte | Relatieve stijfheid | Relatieve buigsterkte | Gewicht per m² |
|---|---|---|---|
| 18 mm berkenmultiplex, belasting langs de nerven | 100 | 100 | ~12,2 kg |
| 18 mm berkenmultiplex, belasting dwars op de nerf | 38 | 48 | ~12,2 kg |
| MDF van 18 mm | 38 | 50 | ~13,5 kg |
| 25 mm MDF, aangepaste stijfheid | 100 | 50 | ~18,8kg |
| 25 mm berkenmultiplex, belasting langs de nerven | 268 | 100 | ~17,0 kg |
Waar de hoogste buigwaarden vandaan komen: constructie van volledig berkenhout in plaats van een gemengde kern, een oneven aantal lagen en een oppervlaktekwaliteit die niet is gedegradeerd om aan een bestelling te voldoen. Een B/BB- of S/BB-voorpaneel met WBP-lijm en strakke lijmlijnen levert de cijfers aan de bovenkant van het gepubliceerde bereik, terwijl een laagwaardig paneel met kernopeningen er 20% onder kan zitten bij dezelfde nominale dikte.
Topkwaliteit berkenmultiplex B/BB en S/BB De meerlaagse constructie van volledig berkenhout met WBP-lijm ondersteunt hoge buigwaarden, het vasthouden van randschroeven en stabiele meubel- of interieurtoepassingen. Bekijk Product → Het vasthouden van randschroeven is waar de twee materialen het meest zichtbaar worden gescheiden in het dagelijkse werk. Randschroeven van berkenmultiplex grijpen in afwisselend fineer, zodat de belasting zich over verschillende lijmlijnen en vezelbanden verspreidt. Typische waarden voor het terugtrekken van de randen bedragen 900–1.400 N voor een plaat van 18 mm, en een schroef kan vaak in de buurt worden verwijderd en opnieuw worden ingedraaid zonder dat de verbinding instort.
MDF vertrouwt op de dichtheid van de vezelmat rond een enkele schroefdraad. Het terugtrekken van het oppervlak is respectabel bij 1.000–1.400 N, maar de randwaarden dalen tot 600–900 N, en het materiaal brokkelt af rond een te vast aangedraaide schroef. Verschuif een schroef 10 mm en het originele gat heeft het grootste deel van zijn grip al opgegeven. Bij ladegeleiders, scharnieren aan zichtbare randen en neerklapbaar beslag bepaalt dat verschil of een stuk een jaar lang gebruikt wordt of terugkomt via de servicebalie.
Praktische gevolgen volgen uit de cijfers. Boor gaten ter grootte van de draadwortel in MDF, verdeel de fittingen over meerdere schroeven en laat nooit één MDF-randschroef een hangende last dragen. In multiplex werken schroeven met grove schroefdraad goed, en als er minimaal 8 mm materiaal achter de middellijn van de schroef achterblijft, wordt voorkomen dat het fineer langs de nerf splijt.
Sterktecijfers gemeten in een laboratorium bij een vochtgehalte van 12% overleven het contact met water niet. Een standaard MDF-monster zwelt na 24 uur onderdompeling met 12-25% in dikte op en keert na droging niet terug naar de oorspronkelijke afmetingen. Het verliest ook een groot deel van zijn buigstijfheid als het nat is, en herstelt niet alles. Vochtbestendig MDF vermindert de zwelling tot ongeveer 6–12%, maar maakt de plaat niet waterdicht.
Berkenmultiplex verlijmd met WBP-lijm zwelt onder dezelfde test slechts 2–6%. De kruislings gelamineerde structuur beperkt de beweging in het vlak en de fenollijmlijn is bestand tegen wateraantasting. Marinegebonden berkenmultiplexplaten ga hier nog een stap verder door gebruik te maken van holle binnenlagen, zodat vocht minder paden heeft om binnen het paneel te reizen.
Dit is de reden waarom beslissingen over natte omstandigheden zelden afhangen van de buigsterkte. Een paneel dat 30% sterker is in een droge ruimte kan de zwakkere keuze zijn in een badkamer, een wasruimte of op een bouwplaats waar de bekisting wordt gestript en hergebruikt in de regen. Multiplex met folielaag dat wordt gebruikt voor het storten van beton wordt beoordeeld op basis van het aantal keren dat het kan worden hergebruikt, en dat cijfer volgt de kwaliteit van de lijm en de randafdichting veel beter dan een formele sterkteclassificatie.
Geel bekistingspaneel voor betonbekisting De kern van twee soorten sparren- en dennenhout, een gevingerlaste constructie en een uniform oppervlak zijn geschikt voor plaat- en wandbekistingen die glad beton en draagvermogen vereisen. Bekijk Product → MDF heeft een hard, uniform oppervlak dat goed bestand is tegen puntbelastingen. Een schroevendraaier die op een geverfd MDF-werkblad valt, laat een klein deukje achter. Dezelfde impact op multiplex kan een spoor achterlaten dat de nerf volgt en verder reikt. Bij testen op de oppervlaktehardheid presteert een dichte MDF-plaat vaak beter dan een multiplexplaat met een gemiddelde dichtheid, en dat resultaat wordt vaak aangehaald door mensen die beweren dat MDF het sterkere materiaal is.
Slagvastheid is een andere test, en daar wint multiplex. Fineerlagen absorberen energie over meerdere lagen, dus een hamerslag die het multiplex deukt, kan MDF scheuren of doordringen. Het verschil is het meest zichtbaar aan de randen. Een MDF-rand breekt af als er tijdens transport of installatie tegenaan wordt gestoten, en als de rand eenmaal is gebroken, is de reparatie alleen cosmetisch. Een multiplexrand kan worden geschuurd, opgevuld of opnieuw worden afgedicht, waarna er weer een schroef in kan zitten.
Voor deurkernen, dragende kozijnen, pallets, kratten en elk paneel dat herhaaldelijk wordt gehanteerd, is het randgedrag belangrijker dan een sterktecertificaat. Voor een stijf, vastgeschroefd kastkarkas dat nooit meer zal bewegen, maakt het heel weinig uit.
Per millimeter dikte is MDF zwaarder. Een MDF van 18 mm-plaat van 750 kg/m³ weegt ongeveer 13,5 kg/m², terwijl een 18 mm vol berkenmultiplexplaat van 680 kg/m³ ongeveer 12,2 kg/m² weegt. Dat verschil van 10% is op één paneel klein. Het is niet minder belangrijk als je panelen met dezelfde stijfheid vergelijkt: 25 mm MDF bereikt ruwweg 18,8 kg/m², tegenover 12,2 kg/m² voor 18 mm multiplex.
Gewicht veroorzaakt verschillende kosten die nooit op een paneelofferte voorkomen, waaronder hijsapparatuur, handling door twee personen, transportlast en de last die een muur of plafond moet dragen. Op een verhoogd terras van 60 m² voegt de optie van MDF met bijpassende stijfheid ongeveer 400 kg eigen gewicht toe in vergelijking met de optie van multiplex. Dat moet in het constructief ontwerp worden opgelost voordat er materiaal wordt besteld, omdat het de onderliggende framestructuur verandert.
MDF-machines voorspelbaar. Er is geen graan dat uitscheurt, geen knopen en geen lijmlijnen bij de frees, waardoor diepe profielen, vormranden en CNC-patronen netjes uit de machine komen. Het schuurt tot een gelijkmatig oppervlak en neemt de verf op zonder de nerven die na twee verwarmingsseizoenen op de rand van geverfd multiplex kunnen verschijnen.
Berkenmultiplex brengt twee complicaties met zich mee bij de machine. De richting van de korrel verandert de manier waarop het oppervlak reageert op een frees, dus beslissingen over het klimmen in het maaien zijn belangrijker. Blootliggende randen tonen een gestreept patroon dat moet worden gestreept, opgevuld of geverfd. In ruil daarvoor neemt multiplex veel beter schroeven, nieten en spijkers op, houdt een verbinding onder trilling en valt niet uiteen als een bevestigingsmiddel te strak wordt aangedraaid.
Ook de stofbeheersing verschilt. MDF produceert zeer fijn, inadembaar stof dat afzuiging aan de bron en goede filtratie vereist. Multiplexstof is grover maar heeft nog steeds afzuiging nodig. Geen van beide materialen hoort thuis in een afgesloten werkplaats zonder controles, en het verschil in deeltjesgrootte is de reden dat MDF vaak strenger wordt behandeld door gezondheids- en veiligheidsbeoordelaars.
Het goedkoopste paneel per vierkante meter is niet altijd de goedkoopste manier om iets stijfs te bouwen. Onderstaande tabel maakt gebruik van indexcijfers met 18 mm MDF, vastgesteld op 100, en vergelijkt de prijs met de geleverde stijfheid.
| Paneel | Relatieve prijs per m² | Relatieve stijfheid | Kosten per eenheid stijfheid |
|---|---|---|---|
| MDF van 18 mm | 100 | 38 | 263 |
| 25 mm MDF, aangepaste stijfheid | 140 | 100 | 140 |
| 18 mm berkenmultiplex, langs de nerf | 210 | 100 | 210 |
| 18 mm maritiem verlijmd berkenmultiplex | 280 | 100 | 280 |
De tafel zegt iets nuttigs en enigszins ongemakkelijks. Alleen al vanwege de stijfheid is de dikkere MDF-optie de goedkoopste manier om een stijf paneel te bouwen. Die conclusie blijft alleen overeind als je vocht, randschroeven, gewicht, impact en levensduur buiten beschouwing laat. In een droge, statische toepassing met weinig schroeven, zoals een geverfd achterpaneel, een mal of een luidsprekerkast, is de keuze hiervoor rationeel. In een natte badkamer, een dragende vloer of een bekistingscyclus is het sterktevoordeel van multiplex geen overbodige luxe. Het zijn de kosten om het werk één keer te doen.
MDF wint in categorieën die niets met draaglast te maken hebben, maar alles met consistentie.
MDF wordt tot een uniforme dikte geperst en blijft vlak in een droge ruimte, zodat gelakte deuren, ladefronten en karkasonderdelen op één lijn liggen zonder extra schuren of opvulstukken.
Geen korrel, geen vlekken, geen lijmlijnen aan het oppervlak. Een geverfd MDF-oppervlak ziet er glad uit onder harklicht, en gegoten randen zijn gesneden zonder uitscheuren.
Gebogen profielen, diepe uitsparingen en CNC-belettering worden in elke richting netjes gesneden, omdat er geen vezelrichting is om rond te plannen.
Voor niet-structureel werk onder dekking levert MDF een bruikbaar paneel tegen een lagere prijs per vierkante meter dan welke vergelijkbare multiplexkwaliteit dan ook.
Dankzij de dimensionele stabiliteit en een hard oppervlak is MDF de standaardkeuze voor freesmallen, vacuümbevestigingen en winkelsjablonen die niet mogen bewegen.
Door de hoge dichtheid en lage interne porositeit is MDF een nuttige geluidsblokkerende massa in scheidingswanden, luidsprekerkasten en akoestische behuizingen.
Geen van deze voordelen maakt MDF tot een dragend materiaal. Ze leggen eenvoudigweg uit waarom het antwoord op ‘wat is sterker’ niet hetzelfde is als het antwoord op ‘welke moet ik kopen’. Een paneel dat twee keer zo sterk is, maar slecht geschikt is voor de klus, is nog steeds een slechte aankoop.
De onderstaande tabel geeft de versie weer die de meeste kopers het gemakkelijkst vinden om mee te werken: veelvoorkomende situaties, het paneel dat bij elke versie past en de reden achter de keuze.
| Toepassing | Aanbevolen paneel | Reden |
|---|---|---|
| Kastkarkas, droge binnenkant, lichte gebruikssporen | MDF van 18 mm or birch plywood | Ofwel werkt; MDF is goedkoper, multiplex houdt het beslag beter vast |
| Kastromp met zware laden | 18 mm berkenmultiplex | Randschroefbevestiging bij herhaalde ladecycli |
| Plank met een overspanning van meer dan 900 mm | 18–25 mm berkenmultiplex, met nerven langs de spanwijdte | Stijfheid langs de nerf is bestand tegen doorzakken |
| Badkamer- of wasmeubel | 18 mm WBP berkenmultiplex | Zwelling van 2–6% in plaats van 12–25% |
| Betonbekisting, herhaaldelijk storten | 18 mm berkenmultiplex met filmlaag | Vochtbestendigheid, impacttolerantie en hergebruik tellen mee |
| Geverfde deuren en ladefronten | MDF | Gelijkmatig oppervlak en geen doorschijnende korrels |
| Structurele ondervloer | 18–21 mm berkenmultiplex van structurele kwaliteit | Paneel shear capacity and screw holding |
| Decoratief CNC-scherm of rooster | MDF of dun berkenmultiplex | Schone bewerking in alle richtingen |
| Zware transportkrat of pallet | Berken multiplex | Impactabsorptie en nagelvastheid |
| Winkelmal of vacuümarmatuur | MDF | Vlakheid, stabiliteit en kosten |
Twee situaties verdienen een tweede blik. Rekken met een overspanning van meer dan 900 mm zijn de klassieke doorbuigingsfout bij beide materialen, en een dikkere plank van multiplex waarvan de nerven langs de overspanning lopen, gaat jaren langer mee dan een dunnere MDF-plank. Stijve panelen die licht moeten blijven, worden vaak opgelost met een blokplaatconstructie, omdat massieve kernstrips de belasting langs één as dragen met heel weinig materiaal ertussen.
Berkenblokbord met dennen- en sparrenkern Gepatenteerd berkenfineer van BB-kwaliteit over een kruislings geplaatste dennen- en sparrenkern, geschikt voor meubels, kasten en deurpanelen die stabiliteit en een laag formaldehydegehalte vereisen. Bekijk Product → Twee panelen kunnen beide als berkenmultiplex worden verkocht en verschillen 30% in buigprestaties. De opening komt van kwaliteit, kern en lijm. Wanneer u een specificatie schrijft, zijn dit de velden die het resultaat bepalen.
Als het paneel in een vloer, een tussenverdieping of een andere structuur gaat waar het belastingspad door de plaat zelf loopt, moet de specificatie een structurele kwaliteit vermelden en testgegevens vereisen in plaats van een beschrijving. Structurele kwaliteit berkenmultiplexpanelen worden voor die taak gesorteerd en gebonden, en de platen moeten dienovereenkomstig worden gemarkeerd, zodat de kwaliteit bij levering kan worden geverifieerd.
Drie vragen zijn de moeite waard om aan elke leverancier te stellen. Wat is het aantal lagen en de kernsoort bij deze dikte? Wat is de diktetolerantie in millimeters? Kunt u buig- en interne verbindingsgegevens verstrekken voor de specifieke vermelde kwaliteit? Een leverancier die op alle drie de vragen antwoordt, verkoopt een gecontroleerd product. Een leverancier die antwoordt met bijvoeglijke naamwoorden, verkoopt een prijs, en het verschil wordt pas duidelijk nadat de panelen zijn gesneden.
Nee. Langs de oppervlaktenerf is een paneel van vol berkenmultiplex van 18 mm ongeveer twee keer zo sterk bij buigen en ongeveer 2,7 keer zo stijf. De enige richting waarin de twee waarden elkaar overlappen, is over de oppervlaktenerf van het multiplex, en zelfs daar behoudt multiplex een duidelijk voordeel wat betreft het vasthouden van schroeven en vochtbestendigheid.
Ja, binnen de perken. Houd de overspanning kort, voeg dikte toe of plaats een verstijving onder de voorkant. Boven ongeveer 900 mm met boeken erop zakt MDF binnen een jaar merkbaar door, en omdat het materiaal na het laden niet zijn oorspronkelijke vorm terugkrijgt, wordt de doorzakking permanent.
Het kan de stijfheid evenaren, niet de sterkte. Ongeveer 25 mm MDF is qua stijfheid langs de nerf gelijk aan 18 mm berkenmultiplex, maar het breekt nog steeds bij een lagere spanning, houdt de randschroeven nog steeds slecht vast en weegt ongeveer 50% meer per vierkante meter.
Berkenmultiplex, in beide richtingen en met een ruime marge aan de rand. De terugtrekking aan het oppervlak bedraagt 1.500–2.200 N voor multiplex van 18 mm tegen 1.000–1.400 N voor MDF, en de opening aan de rand is groter omdat schroeven in multiplex afwisselend fineer kruisen in plaats van een enkele samengeperste vezelmat.
Nee. Standaard MDF zwelt 12-25% in dikte op na 24 uur onderdompeling en verliest een aanzienlijk deel van zijn stijfheid, die hij bij het drogen niet volledig terugkrijgt. WBP-gebonden berkenmultiplex zwelt 2–6% op en behoudt zijn structuur.
Ze vergelijken meestal de oppervlaktehardheid, de schroefvrije vlakheid of de kosten, en niet het draagvermogen. Een dichte MDF-plaat is wel goed bestand tegen puntbelastingen en is uniformer dan multiplex, maar die eigenschappen zijn niet hetzelfde als buigsterkte of stijfheid.
Berkenmultiplex voor alles waar herhaaldelijk in wordt gehamerd, geklemd of geboord, omdat het schokken absorbeert en bevestigingsmiddelen aan de rand vasthoudt. Dik MDF werkt voor een vlak montageoppervlak waar de krachten worden verdeeld, maar de randen chippen en het materiaal tolereert hetzelfde misbruik niet.
Niet als structureel paneel. Dragende wanden en vloeren hebben een paneel nodig met een gedefinieerd paneelafschuifvermogen en een erkende structurele kwaliteit, waar multiplex van structurele kwaliteit thuishoort. MDF is een niet-structurele plaat en mag niet worden gespecificeerd om bouwbelastingen te dragen.
Bij gelijke dikte is MDF ongeveer 10% zwaarder. Zodra je de stijfheid combineert met een dikker MDF-paneel, groeit de opening tot ongeveer 50% meer gewicht per vierkante meter, wat van belang is op verhoogde dekken, aan de muur bevestigde eenheden en alles dat op volume wordt verzonden.
gerelateerde producten
Copyright © Tianma Lvjian (Nantong) Wooden Structure Technology Co., Ltd. Rights Reserved.
